آنِ من

 

 می روم

حتی اگر این کوچه بن بست باشد

می روم

حتی اگر کفشهایم را توی گنجه قایم کنی

می روم

حتی اگر روزها برایم شعر بگویی و شبها گریه کنی

می روم

و هیچ چیز با خود نمی برم

می روم

حتی اگر.......

.

.

.

راستی .....

غروب که می شود چراغها را روشن کن

خانه تاریک است

تنهایی دلت می گیرد.