کاش

 

کاش می دانستی کجای این دل وامانده مانده ای

کاش گم کرده ام در بازوانت نبود

کاش  اصرار به ماندن نمی کردی

کاش خانه به دوش نبودی

کاش برای تکیه گاه بودن اینقدر محکم نبودی

و 

کاش ..................